احزاب حامي به ياري دولت شتافتند

سردرگمي از گزارش رييس دولت

همزمان با سفر محمود احمدي نژاد رئيس جمهور اسلا مي ايران به مکه و مدينه که به فاصله چند ساعت پس از ارائه گزارش خود به ملت در خصوص علل و عوامل گراني هاي اخير صورت گرفته است، احزاب اصولگراي حامي دولت به کوششي کم نظير براي سرپوش گذاشتن بر ضعف هاي بي شمار اين گزارش روي آورده اند و در تلا شند تا با نوعي فرافکني، همچنان ريشه اصلي اين گراني ها را در گذشته و نه در حال جستجو کنند. حتي اينان تا اندازه اي در اين قضيه پيشروي کرده اند که به صراحت اعلا م مي کنند که «تورم و مشکلا ت اقتصادي چيزي نيست که بگوييم مختص دولت کنوني است، هر يک از دولت هاي پس از انقلا ب به نوعي درگير اين معضل بوده اند» و اين نکته را فراموش مي کنند که عزل و نصب هاي گسترده و عدم ثبات در سياست هاي دولت از علل اصلي اين گراني ها در نظر انديشمندان و صاحبنظران اقتصادي است...

فارغ از اين قضايا که ذکرآن در حوصله اين مقال نيست، آنچه در اين بين مهم و قابل تامل به نظر مي رسد، درخواست محمدنبي حبيبي دبير کل حزب موتلفه اسلا مي از احزاب و تشکل هاي سياسي با گرايش هاي مختلف است که وي به صراحت از تمامي آنها خواسته است تا به دور از ...

از جبهه متحد اصولگرايي تا نهضت آزادي!

بياييد علل عقب ماندگي مان را مرور كنيم

گاهي پيش مي آيد كه برخي سخنان خيلي بر ما سخت مي آيد،هيچ جور نمي توان تحليلش كرد و در پيرامون آن كند و كاو نمود زيرا هرچه گوينده سخن را در كنار اصل سخن مي گذاريم نمي توانيم ارتباطي منطقي را بين آن دو برقرار نماييم و ...

چند روز پيش بود كه بزرگان ائتلاف اصلاح طلبان گردهم آمدند تا در نخستين گفتگوي خبري شان با اصحاب رسانه ها به بيان ديدگاه ها و مواضع خود پيرامون انتخابات و مسئله رد صلاحيت ها بپردازند.تا بدين جا همه چيز عادي است و امر قابل تاملي به نظر نمي آيد كه قابل ذكر باشد!آري در همينجاست كه اين بزرگان با بيان اينكه حاضرند براي نجات كشور!با هر گروهي ائتلاف كنند بيان داشتند كه ائتلاف اصلاح طلبان حاضر است تا با جبهه متحد اصولگرايي نيز دست به اتحادي تاكتيكي بزند!...

گردهمايي براي آزادي

ديروز همه با هم دور هم جمع شديم تا گرامي بداريم ياد عزيزان دربندمان را و اعتراض كنيم به آناني كه به قول شهلا لاهيجي روزگار ما را هر روز بدتر از ديروز مي كنند.شور و نشاط بچه ها وصف ناشدني بود و سخنانشان نيز.گزارش كامل مراسم بزرگداشت ياد جلوه جواهري و مريم حسين خواه در انجمن صنفي روزنامه نگاران را اينجا بخوانيد.

پايان خاتميسم...

بازي بزرگان...

نامه انتقادي و اعتراض گونه احمد توکلي رئيس مرکز پژوهش هاي مجلس به محمود احمدي نژاد رئيس جمهوري اسلا مي ايران از ابعاد مختلف و متفاوتي قابل بررسي و کنکاش است; اولآن که نگارش يک چنين نامه هايي ازسوي شخصيت هاي مطرح سياسي  وخطاب به بزرگاني ديگر در نظام، از اتفاقات بديع و کم سابقه صحنه سياست در ايران است که اتفاقا همين مسئله اوج و خامت اوضاعي را مي رساند که نگارش يک چنين نامه اي را اجتناب ناپذير ساخته است.

در واقع سفر احمدي نژاد به دوحه قطر و شرکت وي در اجلا س شوراي همکاري خليج فارس برخلا ف آنچه دولتمردان دولت نهم و رسانه ملي در طول روزهاي گذشته به کرات بر آن تاکيد کرده اند، نه به درخواست اين شورا که به درخواست ايران صورت پذيرفته بود و اتفاقا همين امر نيز مورد انتقاد  احمد توکلي قرار گرفته است زيرا به زعم او «وقتي همواره به طور سنتي، در بيانيه هاي پاياني اين شورا تماميت ارضي ايران درباره جزاير ايراني ابوموسي، تنب بزرگ، تنب کوچک نفي مي شود، چرا ايران يک چنين درخواستي کرده است؟»...

وكيل الدوله ها به فتح مجلس مي انديشند

روز گذشته يکي از نمايندگان تهران در مجلس شوراي اسلا مي که به دعوت بسيج دانشجويي دانشگاه آزاد  نجف آباد، در جمع دانشجويان اين دانشگاه حضور پيدا کرده بود، با بيان اين که برخي نمايندگان، نماينده حزب خود هستند که از آنان مي توان به وکيل الدوله ياد کرد، تلويحا از اين مسئله انتقاد کرده و مصداق يک چنين نمايندگاني را نيز عدم توجه و دقت لا زم به لوايح دولت و سستي در نظارت دانسته بود.
با قبول اين نکته که گاهي نمايندگاني در مجلس هفتم نقش وکيل الدوله را براي دولتمردان دولت نهم ايفا مي کنند، در تعريف وکيل الدوله با اين نماينده مجلس اتفاق نظر نداريم و معتقديم که اتفاقا يک مجلس پويا مجلسي است که لزوما مي بايست حزبي باشد. در واقع در يک جامعه دموکراتيک که ساز و کارهاي انتخابات آزاد بر آن حکمفرماست، اين احزاب هستند که با انتخاب کانديداهاي مورد نظر خود و معرفي آنها به افکار عمومي، موفق مي شوند که اين داوطلبان را با راي مردم روانه خانه ملت نمايند و مجلس حزبي را تشکيل دهند...

دانشگاه تهران:هجدهم آذر ۱۳۸۶

 در حاشيه ابهام در وضعيت دانشجويان ستاره دار

ستاره هايي كه همچنان مي درخشند...

امسال نيز مطابق رويه مرسوم سال هاي گذشته همزمان با فرا رسيدن شانزدهم آذر ماه روز دانشجو، موجي از اظهارنظرها و تحليل هاي صاحبنظران در پيرامون نقش ها و وظايف جنبش دانشجويي در ايران، صفحات روزنامه ها و خبرگزاري ها را به خود اختصاص داده است بي آنکه دقيقا مشخص باشد که اين تحليل ها از چه موضعي است و اين وظايف از کدام اختيارات.
روز دانشجوي امسال در حالي گرامي داشته مي شود که برخي دانشجويان  به دلايل مختلف از سوي کميته هاي انضباطي از حق ادامه تحصيل در دانشگاه ها و مراکز آموزش  عالي کشور بازداشته شده اند و هيچ فرد و نهادي هم پاسخگوي آنان نمي باشد; به راستي کدام اختيار فراقانوني به عده اي اجازه مي دهد که حق ادامه تحصيل يعني همان ابتدايي ترين حق بشري را از عده اي سلب نمايند؟ و از آن هم مهم تر چرا دستگاه هاي نظارتي چون کميسيون آموزش و تحقيقات مجلس شوراي اسلامي نسبت به دادخواهي اين دانشجويان محروم از تحصيل، اقدامي را صورت نمي دهد؟ ...

رسانه ملی و جذابیت های بدیع احمدی نژاد

بخش خبري 21 دوشنبه شب سيماي جمهوري اسلامي ايران، به يک معنا نفي تمامي اصول حرفه اي و مدرن خبر نويسي، گزارشگري، مجري گري و... بود. با آغاز اين بخش خبري، مجري اخبار با آب و تاب و بزرگ نمايي هايي که خاص رسانه ملي است، به بيان آخرين خبرها و دستاوردهاي سفر رئيس جمهور به اجلاس شوراي همکاري خليج فارس پرداخت و با بيان اينکه اين اولين بار است که اين شورا، از رئيس جمهور اسلامي ايران براي شرکت در آن دعوت به عمل آورده است، اين دعوت را نشان دهنده توجه ويژه کشورهاي حاشيه  خليج فارس به احمدي نژاد و سياست هاي وي دانست.

نکات جالب اما از اين جا به بعد آغاز مي شود يعني هنگامي که مجري اخبار از خبرنگار اعزامي به ابوظبي خواست تا به تشريح ريز برنامه هاي رئيس جمهور در حاشيه اين نشست بپردازد...

در بيانيه روزنامه نگاران ايران تاكيد شد

اعتراض به ادامه فيلترينگ ايلنا

و رفع محدوديت از روزنامه نگاران محلي

ما روزنامه‌نگاران و خبرنگاران رسانه‌ها اکنون ديگر فقط نگران خود و احيانا سرنوشت شغلی و حرفه‌ای‌ خود نيستيم، بلکه نگران تثبيت فضايی هستيم که مولود نوعی تنگ‌نظری است که می‌خواهد همه چيز را به صورتی فرمايشی و با نگاهی از بالا به پايين شکل دهد و حتی واقعيات و حقايق ملموس را با هزاران توجيه غير موجه، کم‌اهميت يا بی‌اهميت جلوه دهد تا از اين رهگذر با مکتوم ماندن حقايق، زحمت کمتری متوجه صاحب‌منصبان غيرپاسخگو باشد.اگر زمانی گفته می‌شد روزنامه‌نويسان و خبرنگاران مرکز و يا ساکنين مطبوعات در شهرهای بزرگ کشور بيشتر از هر جای ديگری مورد تاخت و تاز قرار می‌گيرند، در حال حاضر می‌توان گفت که روزنامه‌نگاری تبديل به پديده‌ای شده است که حتی در کوچک ترين نقاط ايران و در مقياس محلی نيز تحمل نمی‌شود. اتفاقات ناگواری که در چند وقت گذشته برای روزنامه‌نگاران و خبرنگاران ساکن در مراکز استان‌ها و حتی شهرهای کوچک کشور رخ داده است، تصويری گويا برای اثبات اوج گرفتن معضلات، ناهنجاری ها و مشکلات تحميلی به جامعه روزنامه نگاری و رسانه‌ای ايران است...

خاکستر آرامش...

محمدرضا باهنر نايب رئيس اصولگراي مجلس و دبير کل جامعه  اسلامي مهندسين در جديد ترين اظهارنظر خود با تشريح عملکرد مجلس هفتم در طول سال هاي فعاليت خود، «حفظ آرامش در جامعه» و «تبعيت از خواسته هاي مردم» را از جمله دستاوردهاي مهم و درخشان اين مجلس براي ثبت در حافظه جمعي ملت ايران دانسته است.
نگارنده از موضع يک شهروند و نه روزنامه نگار که اين روزها در برخورد با توده مردم با برخي واقعيات روبه رو است، ذکر مواردي چند را به جناب باهنر لازم و ضروري مي داند:

نايب رئيس اصولگراي مجلس  تبعيت از خواسته هاي مردم را نيز به عنوان يکي از دستاوردهاي مثبت مجلس هفتم دانسته است و با بيان اينکه مجلس هفتم دستاوردهاي خوبي براي جامعه داشته است، خواستار بيان اين دستاوردها براي افکار عمومي شده است...

بازداشت جلوه جواهري

جلوه جواهري فعال كمپين يك ميليون امضا روز گذشته بازداشت و به اوين منتقل شد.جواهري كه در پي احضار به دادگاه انقلاب به اين دادگاه مراجعه كرده  بود، پس از مراجعه بازداشت و به زندان اوين منتقل شد.

تناقض گويي ها در پرونده موسويان

 هنوز دقايقي از اعلا م تبرئه حسين موسويان سخنگوي تيم مذاکره کننده هسته اي حسن روحاني از اتهام جاسوسي هسته اي نگذشته بود که دولتمردان دولت نهم از يک سو و دانشجويان بسيجي معترض از سوي ديگر ضمن اظهار نظرهاي تند و آتشين و برپايي تجمع هاي اعتراضي، به حملا ت همه جانبه و يکپارچه عليه دستگاه قضايي پرداخته ضمن زير سوال بردن حکم قاضي، به عدالت ورز بودن دستگاه قضايي، تشکيک وارد کردند.
در راس تمامي معترضين به عملکرد دستگاه قضايي غلا محسين الهام سخنگوي دولت قرار داشت که در گفت وگوي هفتگي خود با خبرنگاران، ضمن اعتراض به حکم صادره، تشکيل دادگاهي علني را براي روشن شدن حقايق خواستار شده بود.
البته تناقض گويي ها امري نيست که براي نخبگان اين مرز و بوم تازگي داشته باشد اما براي روشن شدن حداقل دو مورد تناقض آشکار در سخنان آقايان، به ذکر دو مورد بسنده مي شود:

اعتراض روزنامه نگاران ايراني

اخيرا جمعي از روزنامه نگاران ايراني در اعتراض به انتخاب حسين شريعتمداري به عنوان منتقد منصف دولت،دست به نگارش بيانيه اي زده اند كه متن كامل آن را در زير مي آورم :

در جشنواره دولتی مطبوعات سال جاری آقای حسين شريعتمداری مدير مسئول روزنامه کيهان - به عنوان نشريه ای که از ابتدای روی کار آمدن دولت نهم، همواره در خط حاميان و مشوقان سياست های دولت مهرورز قرار داشته است - از سوی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی تحت مديريت آقای حسين صفار هرندی به عنوان "روزنامه نگار منتقد منصف" معرفی می شود.

با توجه به اينکه ديدگاه ها و اقدامات آقای شريعتمداری و تيم همراه وی در سال های گذشته همواره به گونه ای بوده است که فضا را برای برخورد با رسانه ها و روزنامه نگارانی که متفاوت از آنان می انديشيده‌اند، فراهم کرده و اين عرصه را به حوزه‌ای پر خطر برای اصحاب رسانه – به ويژه در دوران زمامداری دولت نهم – تبديل کرده است، اعطای عنوان "روزنامه نگار منتقد منصف" به چهره شاخص حامی دولت نهم در عرصه مطبوعات به ايجاد ابهام و ايهام بسياری در اذهان اهل قلم منجر شده است.

به خدا حیف امید...

«جوانها اگر احساس وابستگي شديد به خانواده شان نمي کنند به کشورهايي بروند که شرايط بهتري دارند. حتي اگر فرد تحصيلا ت بالا يي هم نداشته باشد به عنوان نيروي کار از او استفاده مي کنند و پول خوبي هم مي دهند.»
اين بخشي از گفت وگوي يکي از روزنامه هاي صبح ايران با امير رضا خادم نماينده تهران و عضو کميسيون فرهنگي مجلس بود که روز گذشته منتشر شد. نا باوري حاصل شده پس از مطالعه اين سخنان به همان اندازه زياد است که وقتي متوجه مي شوي چه فردي آن را بر زبان جاري ساخته است: نماينده مجلس شوراي اسلا مي! از اين دست سخنان شايد درگذرهاي روزانه مان در سطح شهر و مواجهه با رانندگان و سايل نقليه عمومي زياد بشنويم اما در همان حال به اين دل خوش مي کنيم که اي بابا! اين سخنان متعلق به عوام است و مسوولين ذي ربط حتما در فکر  ما جوانان اين کشور هستند و به راحتي اجازه نمي دهند که اين مرز و بوم از وجود اين سرمايه هاي خود تهي شود; اما در همين حال وقتي گفت وگوي اين نماينده مجلس را که در عين حال به خوش فکري نيز شهره است مي خوانيم، ديگر به چه بايد بينديشيم؟ ديگر کدام افق را بايد روشن ببينيم که به هواي آن، به آينده خوشبين باشيم؟ وقتي خادم به اين راحتي مي گويد«جوان هم به جاي اين که بماند و عمر و جواني اش را تلف کند و بخواهد با سيستم مقابله کند، بهتر است برود جايي که قدرش را مي دانند» ديگر چه اعتمادي مي توانيم به دولتمردان داشته باشيم که سخنان آنان همه روزه بر پيشخوان روزنامه فروشي ها چشم نوازي مي کند؟ «بايد به جوانان اهميت دهيم و روش هاي تسهيل در زندگي  را براي آنان فراهم آوريم»و ...
به واقع اگر يک نماينده مجلس با اين قاطعيت از عدم تغيير در شرايط سخن مي گويد، چرا استعفا نمي دهد و عطاي نمايندگي را به لقايش نمي بخشد؟ اگر به واقع مجلس نمي تواند شرايطي را فراهم آورد که جوانان در اين کشور حداقل به زندگي عادي خود، ادامه دهند ديگر کدام وظايف نمايندگي و کدام مجلس شوراي اسلا مي؟ واقعا نمي دانيم چه بايد گفت و چه بايد کرد؟ تنها مي دانيم که شرايط تيره و تار تر از آن چيزي است که تصورش مي کنيم و آن هم چيزي نيست جز سرگرداني نسلي که نسل انقلا ب است و در همين انقلا ب رشد يافته است و انتظار زيادي نيست اگر از انقلا بش انتظار برآورده کردن حداقل   نيازهاي خود را داشته باشد و نه چيزي بيشتر که بيشتر از آن نيز البته حقش است...

به رسمیت شناختن نخبگان ناراضی

سخنگوي جمعيت آبادگران جوان اخيرا با انتقاد از گراني هاي سرسام آور اظهار داشته است: «نماينده اي که از سوي مردم انتخاب مي شود بايد پاسخگوي گراني ها باشد اما امروز مي بينيم که نمايندگان پاسخگو نيستند، دولت هم پاسخگو نيست و معلوم نيست چه کسي بايد در اين کشور پاسخگوي گراني ها باشد»...
واقعيت اينجاست که به دنبال روي کار آمدن دولت نهم و ادعاي دولتمردان آن براي مبارزه با فقر و گراني، آنچه در اين بين بيش از هر عاملي رشد يافته است نه گسترش عدالت ورزي که روند صعودي قيمت ها بوده است و اتفاقا آن کس که در اين بين متضرر شده است نه دولتمردان که قشر ضعيف و محروم جامعه بوده اند چرا که به قول سخنگوي جريان آبادگران اين دولت و دولتمردانش که اصولا  پاسخگوي هيچ اقدامي از جانب خود نيستند چه رسد به فاکتور مهمي چون افزايش بي رويه قيمت ها. از سوي ديگر به رغم ادعاهاي دولتمردان مبني بر کشف عوامل گراني در حوزه ها و بخش هاي مختلف، تاکنون نه افراد وگروه هايي به عنوان مسببان اصلي گراني ها به افکار عمومي معرفي شده اند و نه جلوي رشد صعودي قيمت ها گرفته شده است و اين گونه است که امروز افکار عمومي ديگر کوچکترين اعتمادي را به ادعاي دولتمردانشان در خصوص کشف ريشه هاي گراني ها از يک طرف و متوقف کردن آن از طرف ديگر ندارند. افزايش نقدينگي و عدم کنترل نرخ تورم نيز امروز به دو پاشنه آشيل مهم دولت نهم تبديل شده اند و متاسفانه هر روز هم که مي گذرد، تدبيري براي کنترل آن از سوي دولتمردان اتخاذ نمي شود و مشخص نيست که اين دولت چه برنامه منسجم و مدوني را براي آينده اقتصاد کشور در نظر گرفته است؟ در شرايطي که رئيس جمهور و اعضاي هيات دولتش کوچکترين انتقادي را به عنوان تخريب تلقي مي کنند و نخبگان جامعه عرصه اي را براي بيان دغدغه هاي خود نمي يابند، نمي توان انتظار داشت که اقتصاد مملکت به رشد و پيشرفتي قابل قبول دست يابد مگر آن که دولتمردان دولت نهم با تغييري 180 درجه اي در سياست هاي خود، ضمن گشودن باب انتقاد و بحث هاي کارشناسانه، اجازه عرض اندام را به گروه ها و افراد نخبه و ناراضي بدهد و اطمينان داشته باشد که اين افراد نيز به مانند آنها، فکر و دلشان در گرو رشد و پيشرفت همه جانبه کشور است.

آفتهای برج عاج نشینی

حرکت هاي نخبه گرايانه و نگاه از بالا ، همواره به عنوان پاشنه آشيل هاي جريان اصلا ح طلبي و اصلا ح طلبان حاکم بر اين حريان، نقش تعيين کننده اي را در شکست هاي موسمي  و رويگرداني  بدنه مردمي اين جريانات از حرکت هاي اصلا ح گرايانه به عهده داشته است به نحوي که اگر امروز بخواهيم يک ضعف بزرگ را در اردوگاه اصلا ح طلبان بيابيم، مي توانيم روي همين ويژگي اين جريان انگشت بگذاريم.
با وقوع حماسه دوم خرداد 76 و حاکميت گفتمان اصلا ح طلبي بر ادبيات سياسي - اجتماعي ايران، چه بسيار اصلا ح طلبان که با طرح دغدغه هاي تئوريک و ثقيل، راه را بر اجرايي کردن و عملياتي نمودن اين گفتمان در سطح عمومي مسدود کردند و به همين دليل ضمن آن که موجب رويگرداني طيفي از بدنه مردمي از اين گفتمان شدند، حتي راه را بر ترميم اين رابطه در آينده نيز بستند و اين گونه شد که ما امروز شاهد کمترين سطح رابطه بين اين دو گروه «نخبگان اصلا ح طلب و مردم» هستيم.
با گذشت دو سال از روي کار آمدن دولت نهم اما اصلا ح طلبان با عبرت گرفتن از گذشته گويي به دنبال آنند تا ضمن ترميم اين رابطه شکننده، اعتماد عمومي مجددي را ميان مردم و اين گفتمان «گفتمان اصلا ح طلبي» برقرار نمايند و اين گونه مي شود که اين روزها زمزمه هايي مبني بر ضرورت ارتباط رودر رو و چهره به چهره اصلا ح طلبان با مردم به گوش مي رسد.
واقعيت اينجاست که برج عاج نشيني آفتي است که جنبش اصلا ح طلبي ملت ايران را بيش از هر عامل ديگري تهديد مي کند و اين مسئله امري است که اصلا ح طلبان امروز  و در آستانه هشتمين دوره انتخابات مجلس شوراي اسلا مي بيش از هر زمان ديگري آن را احساس مي کنند. از همين رو  به نظر مي رسد همان طور که عقلا ي جناح اصلا ح طلب نيز آن را باور کرده اند، اصلا ح طلبان ضرورت دارد تا امروز با برقراري ارتباطي دو سويه  و تعاملي با بدنه مردمي خود، ضمن باز آفريني اعتماد گذشته، بيش از پيش  به نقش اهميت مردم ايمان آورند و تلا ش کنند تا با طرح دغدغه ها و مسائل ذهني خود با آنان ، بيش از گذشته آنها را عملياتي نمايند.

به رسمیت شناختن تفاوتها...

«همواره احزابي موفق بوده اند که از خود محوري و کليشه اي فکر کردن و انحصار طلبي فاصله داشته اند»، «قطعا احزابي موفق خواهند بود که با همفکران خود تعامل و همفکري داشته باشند و به منافع ملي فکر کنند، نه منافع شخصي».
اينها بخش هايي از اظهارات  سخنگوي ائتلا ف مردمي اصلا حات بودکه روز گذشته در گفت وگو با خبرگزاري دانشجويان ايران ودر پاسخ به ابهامات موجود در خصوص علل و عوامل شکل گيري اين ائتلا ف بر زبان رانده شد.
واقعيت اينجاست که با نزديک شدن به زمان برگزاري هشتمين دوره انتخابات مجلس شوراي اسلا مي، تکاپوهاي احزاب و گروههاي اصلا ح طلب براي شکل گيري ائتلا في چند جانبه و فراگير نيز هر روز شکل تازه تري به خود مي گيرد و احزاب و گروههاي همفکر مي کوشند تا باجمع شدن دور يکديگر و طرح دغدغه ها و ديدگاه هاي خود، نشانه هايي از همگرايي و وحدت را در ميان خود بيابند و بکوشند تا از اين طريق عملي را براي شکل گيري ائتلا ف ها و جبهه ها فراهم آورند.
ائتلا ف مردمي اصلا حات نيز با يک چنين رويکردي با همراهي تعدادي از احزاب و گروه هاي با سابقه اصلا ح طلب پا به عرصه وجود گذاشته است و در تلا ش است تا ضمن حفظ روحيه تعامل و همکاري با ساير احزاب اصلا ح طلب، مستقلا  به عنوان يک ائتلا ف مردمي به فعاليت هاي انتخاباتي بپردازد بي آن که دغدغه جدايي از ساير اصلا ح طلبان، بهانه اي باشد براي اصولگرايان در زمينه پاشيدن بذر اختلا ف ميان اصلا ح طلبان.
«به رسميت شناختن تفاوت ها» امري است که امروز طيف هاي گوناگون اصلا ح طلبان آن را باور داشته ودر اظهار نظرهاي خود به کرات آن را بر زبان مي رانند زيرا آنان نيز به اين نتيجه منطقي رسيده اند که پيروزي در انتخابات لزوما نيازمنديک جبهه واحد نيست و آن چه مهم است حاکميت  و پيروزي تفکر اصلا ح طلبي در انتخابات است و نه راهيابي اين گروه و آن گروه به مجلس شوراي اسلا مي.
از همين رو به نظر مي رسد آن چه امروز نياز گروه هاي اصلا ح طلب محسوب مي شود، دفاع همه جانبه اينان از تفکر و منش اصلا ح طلبي است و اين که اين گروه ها تمام کوشش و تلا ش خود را به کار گيرند تا ضمن حضور در عرصه انتخابات، به تيغ رد صلا حيت از گردونه خارج نشوند و بتوانند در يک رقابت منطقي  و اصلا ح طلبانه، کانديداهاي مورد نظر خود را به مجلس شوراي اسلا مي روانه گردانند.