مترو و منوريل

چند سالي است که افکار عمومي با پروژه اي درگير شده است که «منوريل» مي خوانندش... پروژه اي که با وجود سر و صداها و اما و اگرهاي فراوان، نه تنها تاکنون جنبه اجرايي به خود نگرفته است، که حتي زيرساخت هاي عملياتي و زيربنايي آن نيز به سرانجامي نرسيده است.
واقعيت اينجاست  که «منوريل» پديده اي مدرن و با قابليت هاي حمل و نقل فراواني است و از همين رو تمامي کشورهاي پيشرفته دنيا، بهره گيري از خدمات آن را در درجه نخست فعاليت هاي توسعه اي خود براي شبکه حمل و نقل قرار داده اند. در ايران اما پس از آغاز بهره برداري از شبکه قطار شهري تهران و حومه «مترو» و استقبال بي شمار مردم از اين پروژه، زمزمه هايي مبني بر در دستور کار قرار گرفتن طرح «منوريل» در شوراي اسلامي شهر تهران انتشار يافت که همان زمان شهرداري تهران به شدت با اين مصوبه مخالفت کرد. در روزهاي اخير نيز همزمان با طرح مجدد «منوريل»، خبري به نقل از شهردار تهران در رسانه ها انتشار يافت که در آن محمدباقر قاليباف از احداث خطوط منوريل در شهر تهران دفاع کرده بود که اين خبر نيز روز گذشته از سوي معاون ترافيک شهردار تکذيب شد:
«سخنان شهردار تهران در رابطه با احداث خطوط هوايي ريلي بوده است نه منوريل».
با يک نگاه ملي، بر تمامي دلسوزان و فعالين اجتماعي و شهري است که با دفاع همه جانبه از توسعه خطوط مترو، از يکسو بر درگيري هاي دروني شوراي شهر و شهرداري مهر باطل زنند و از توسعه منطقي مترو دفاع نمايند و از سوي ديگر با ايفاي نقش اجتماعي خويش، زمينه هدر رفت سرمايه هاي ملي را به بهانه احداث خطوط منوريل «که هيچ نسبتي در حال حاضر با فضاي شهري پايتخت ندارد»، فراهم ننمايند.
بر اين باوريم حال که پشتوانه ها و زيرساخت هاي توسعه خطوط مترو فراهم گرديده، مي بايست با دفاع همه جانبه از اين طرح، بر طرحي که تاکنون هيچ گونه مطالعه اي در خصوص راهکارهاي اجرايي آن صورت نگرفته است خط بطلان کشيد و اجازه سو»استفاده از يک مفهوم مدرن چون «منوريل» را نيز به سو»استفاده کنندگان از آن نداد...