متهم كيست...
نطق پيش از دستور ديروز عماد افروغ نماينده اصولگرا و منتقد مجلس هفتم، بار ديگر اذهان را به سمت مناسبات اصولگرايان در قدرت و مصلحت انديشي هاي رايج در بين اينان رهنمون شد.
واقعيت اينجاست که به دنبال پيروزي احمدي نژاد در نهمين دوره انتخابات رياست جمهوري و ائتلا ف ها و دسته بندي هايي که در بين اصولگرايان پس از اين مهم رخ نمود، بسياري از افراد منتسب به اين جناح با عهدشکني ها و رفتارهاي غيراصولگرايانه خود، نه تنها زمينه اختلا ف ميان اصولگرايان را فراهم نمودند، که اعتماد بدنه اجتماعي اين گروه را نيز نسبت به سران آن تضعيف کردند و اين امري است که عماد افروغ در نطق ديروز خود به خوبي بر آن صحه گذاشت: «از ما نخواهيد به دليل مصلحت سنجي هاي کاذب جناحي يا بهره برداري سياسي نکردن جناح هاي رقيب، در برابر عهدشکني ها و سياست ها و رفتارهاي غيراصولگرايانه برخي به اصطلا ح اصولگرايان سکوت اختيار کنيم.» فارغ از نطق روز گذشته عماد افروغ و آثار و نتايجي که اين نطق بر اردوگاه اصولگرايان از خود بر جاي خواهد گذاشت، اصل اين موضوع يعني اختلا فات علني و آشکار اصولگرايان ديگر امري نيست که بتوان به آساني از کنار آن گذشت و خود را از تبعات منفي آن بري دانست و اين موضوعي است که سران جناح اصولگرا، بايد بدان بينديشند و اگر نمي توانند اين اختلا فات را به وحدتي عيني تبديل نمايند، حداقل از بيان اين اختلا فات در بين گروه سياسي خود، هراسي به دل راه نداده و موضوع را با افکار عمومي در ميان بگذارند.
