افزايش بهاي بليط هواپيما و چند سوال

محمدرضا باهنر چندي پيش و در پاسخ به سوالي در خصوص تاثير منفي سهميه بندي بنزين بر گردشگري داخلي، از جايگزيني سفرهاي هوايي به جاي سفرهاي زميني سخن گفته بود و اين عامل را راه حلي بر اين مشکل بر شمرده بود.
ايشان تصور مي نمايد که مردمان اين سرزمين نيز از تمکن مالي برخوردار بوده و قادرند به جاي نان از کيک استفاده نموده و به آساني با هواپيما سفر نمايند، آنچه در اين بين مهم به نظر مي رسد اين است که گويا مسوولين سازمان هواپيمايي کشوري، اين سخنان ايشان را به ديده منت نهاده و با افزايش 15 الي 17 درصدي بهاي بليط سفرهاي هوايي، اين يگانه راه سفر البته به ادعاي آقاي باهنر را نيز از بسياري از مردمان اين سرزمين، سلب نموده اند!
واقعيت اينجاست که سهميه بندي بنزين و عدم اعلا م نرخ بنزين آزاد از يک طرف و افزايش سرسام آور بهاي بليط سفر با هواپيما از طرف ديگر، امروز وضعيتي را به وجود آورده است که نه تنها ديگر بسياري از مردم و طبقات ضعيف جامعه و محرومان و مستضعفان که قرار است مشمول مهرورزي و عدالتخواهي دولت نهم شوند نمي توانند حتي به سفر «فکر» کنند، که امکان سفرهاي فوريتي و اجباري نيز از بسياري از آنان سلب شده است و وضعيتي حاکم است که امروز همگان شاهد آن هستيم و آن هم چيزي نيست جز رکود در صنعت گردشگري با وضعيت پيش آمده از جناب باهنر سوالي داريم و آن هم اين که راه حل جايگزين ايشان براي سفرهاي هوايي و زميني با توجه به وضعيتي که براي اين دو نوع امکان سفر به وجود آمده است، چيست و ايشان اين بار چه مسيري را پيش پاي مشتاقان سفر و گردشگري مي گذارند؟