تبليغاتX
تا رهایی
بشنو سرود رود را: رفتن. رفتن و رفتن و هرگز برنگشتن

مهدخت بروجردي علوي هم استعفا كرد

خداحافظ وزارت علوم...

مهدخت بروجردي علوي آخرين بازمانده مديران دولت اصلا حات، سرانجام روز دوشنبه از سمت خود «مديريت روابط عمومي وزارت علوم» در دولت نهم استعفا داد و عطاي آن را به لقاي آن بخشيد.
با آغاز به کار دولت نهم و خداحافظي اهالي «اصلا حات» از بدنه مديريتي کشور، بروجردي از معدود مديران روابط عمومي اي بود که با باقي ماندن در مصدر مديريتي خود، انتقادات زيادي را از بدنه طيف اصلا حات به جان خريد و شخصا در برابر تمامي آنها ايستادگي کرد. منتقدين با اشاره به حضور بروجردي در کنار مصطفي معين و جعفر توفيقي، اين سوال کليدي را مطرح مي کردند که چگونه ممکن است فردي در عين اين که مي تواند با معين کار کند، بتواند عينا با زاهدي وزير منتخب محمود احمدي نژاد نيز کار کند؟ اين دسته از منتقدين در واقع با طرح اين سوال، به اين نتيجه گيري منطقي رسيدند که «بروجردي علوي» از مواضع خود دست کشيده است و براي حفظ جايگاه، حاضر است  تن به همکاري با هر گروه و جرياني دهد.
اما با مروري بر کارنامه اين مدير باقي مانده از دولت اصلا حات، به آساني به اين نتيجه منطقي مي رسيم که حضور و نه عدم حضور وي بود که در طول اين دو سال و اندي، توانست به نفع دانشجويان تمام شود و منافعي چند را نصيب آنها گرداند. در واقع با نگاهي «حرفه اي» و نه «ايدئولوژيک»، بروجردي از معدود مديران موفقي بود که توانست سياست هاي خود را «آن گونه که مي پسنديد» به پيش برد و نه آن گونه که عده اي ديگر مي پسنديدند. از سوي ديگر بروجردي با استعفايش که البته پيش از اين نيز چندين بار به انجام آن مبادرت کرده بود، نشان داد که نه به هر قيمت که تنها به بهاي «ايفاي نقش موثر» در وزارت علوم است که در اين سمت باقي مي ماند و حال که ديگر اين «امکان» برايش سلب شده است، عطاي آن را به لقايش مي بخشد و همچون همسرش دکتر محمد مهدي فرقاني، نقشي آکادميک را براي خود جستجو مي کند و ايفاي مسووليت اجتماعي جديدش را در اين کسوت...

 


+ نوشته شده در  جمعه دوم شهریور 1386ساعت 17:48  توسط پژمان موسوی  |