باز هم کاهش ساعات کاری...

دولت نهم در ادامه اقدامات يکجانبه نگر خود، ساعات آغاز به کار ادارات را در ماه رمضان به 9 صبح و مدارس و بانک ها را به 8/30 صبح تغيير داده است و زمان اتمام ساعات کاري آنها را نيز 2 بعدازظهر تعيين کرده است.
کوچکترين آشنايي با وضعيت کاري ادارات و سازمان هاي دولتي و آنچه امروز بر اين نهادهاي تصميم ساز مي رود، همگان را به اين عقيده مي کشاند که همين ساعات کار فعلي نيز کفاف نيازهاي شهروندان را نمي دهد و کاستي هايي که در راه خدمت رساني به شهروندان وجود دارد، معلول کم کاري هايي است که متوليان امر نسبت به ارباب رجوع انجام مي دهند. اما اين که همين ساعت کار را نيز کاهش داده و به 5 ساعت در طول روز بکشانيم، خود حکايت ديگري دارد که در روزهاي آينده، نامطلوب  بودن خود را به عينه به ديد همگان خواهد رساند و ثابت خواهد کرد که اين تصميم، از هيچ پايه و اساس منطقي برخوردار نبوده و نيست; در اين زمينه اما توجيه وزير کشور نيز خواندني است زماني که وي مي گويد: «اين تصميم به دليل بهره بردن بيشتر مردم از معنويت ماه مبارک رمضان بوده است»; اين توجيه درست مثل اين مي ماند که ما به طور کلي ادارات و سازمان هاي دولتي را تعطيل کنيم و آن وقت بگوييم که اين اقدام ما براي بهره بردن همه جانبه مردم! از معنويت هاي اين ماه بوده است و اين در حالي است که اين تنها يک توصيه است و نه استدلا لي منطقي در برابر اين تصميم. به نظر مي رسد با توجه به نحوه کار کارمندان ادارات و سازمان هاي دولتي، از امروز راندمان کار از 5 ساعت تعيين شده حداکثر به سه ساعت (با احتساب ساعات تلف شده ابتدايي و انتهايي) تنزل پيدا خواهد کرد و ارباب رجوع از اين هم که امروز هست، ناراضي تر خواهند شد. اينها همه در حالي است که بنا به اذعان مسوولا ن اين تصميم حتي بر ترافيک پايتخت نيز اثر منفي خواهد گذاشت و آن را شديد خواهد کرد و در اين زمينه نارضايتي ها افزايش خواهد يافت.
از همين رو به نظر مي رسد حال بايد اين سوال را مطرح کرد که چه منفعت عيني اي از اين تصميم عايد ملت و منافع ملي خواهد شد که دولتمردان نسبت به اتخاذ آن، عمل کرده اند!