... و اينبار دانشگاه سوره

خبر کوتاه اما تامل برانگيز بود:
«دانشگاه سوره وابسته به حوزه هنري سازمان تبليغات اسلا مي، از پذيرش نهايي پذيرفته شدگان مقطع کارشناسي ارشد رشته تبليغ و ارتباطات فرهنگي خودداري کرده است». با مروري بر سابقه برخوردهاي اينچنيني با دانشجويان و پذيرفته شدگان دانشگاه ها و مراکز آموزش عالي به اين نتيجه ساده اما منطقي مي رسيم که گويا اراده اي مبني بر ممانعت از ادامه تحصيلي جمعي از نخبگان و برگزيدگان ملت در بين تصميم گيران وزارت علوم و مراکز وابسته به وجود آمده است و بر اين باور است که اين عده به دلا يلي «که هيچ گاه هم علنا منتشر نمي شود» مجاز به ادامه  تحصيل در دانشگاه ها و مراکز مرتبط با اين وزارتخانه نيستند.
اين بار اما دانشگاه سوره رويه اي متفاوت از پيش را گويي در پيش گرفته است زيرا از پذيرش افرادي در موسسه خود، خودداري مي کند که يک بار  اسامي آنان را به عنوان پذيرفته شده نهايي در روزنامه هاي سراسري منتشر کرده بود!
دانشگاه سوره در واقع با اين اقدام ضمن زير سوال بردن جايگاه و موقعيت علمي خود، خود را با دهها سوال بي پاسخ مواجه کرده است، سوالا تي که افکار عمومي  و علي الخصوص دانشجويان محروم از تحصيل اين دانشگاه اين روزها به شدت درگير و پيگير آنند و از مسوولا ن اين دانشگاه، پاسخگويي در اين خصوص را طلب مي کنند. به راستي اگر اين دانشگاه قصد محروميت از تحصيل را براي اينان داشت، چرا از همان مرحله اول به پذيرش آنها اقدام نمود؟ به چه دليل و به کدام مجوز قانوني از ادامه تحصيل  اين نخبگان فکري و فرهنگي جلوگيري  مي شود؟ اگر آن گونه که مسوولا ن اين دانشگاه اعلا م مي کنند «شرايط  و اهداف اين رشته، هماهنگي لا زم  را ندارد»،  دانشجويان پذيرفته شده چه گناهي کرده اند که با هزار اميد و آرزو کمر به تحصيل در اين دانشگاه بسته و حال به آنان اعلا م مي شود که هماهنگي لا زم را براي برقراري اين رشته نداريم؟ اين سوالا ت و دهها سوال ديگر از جمله پرسش هايي است که افکار عمومي و نمايندگان مجلس امروز در انتظار پاسخي از سوي مسوولين اين دانشگاه در آن خصوص هستند و به هيچ روي هم قصد کوتاه آمدن از دفاع از حق قانوني اين دانشجويان را ندارند، همان گونه که رئيس کميسيون آموزش مجلس هم در اين زمينه تاکيد مي کند: «چنانچه مسوولين اين دانشگاه پاسخ قانع کننده اي ارائه نکنند، موظف به پذيرش اين افراد به عنوان دانشجو هستند».