تبليغاتX
تا رهایی
بشنو سرود رود را: رفتن. رفتن و رفتن و هرگز برنگشتن

 

در حاشيه ابهام در وضعيت دانشجويان ستاره دار

ستاره هايي كه همچنان مي درخشند...

امسال نيز مطابق رويه مرسوم سال هاي گذشته همزمان با فرا رسيدن شانزدهم آذر ماه روز دانشجو، موجي از اظهارنظرها و تحليل هاي صاحبنظران در پيرامون نقش ها و وظايف جنبش دانشجويي در ايران، صفحات روزنامه ها و خبرگزاري ها را به خود اختصاص داده است بي آنکه دقيقا مشخص باشد که اين تحليل ها از چه موضعي است و اين وظايف از کدام اختيارات.
روز دانشجوي امسال در حالي گرامي داشته مي شود که برخي دانشجويان  به دلايل مختلف از سوي کميته هاي انضباطي از حق ادامه تحصيل در دانشگاه ها و مراکز آموزش  عالي کشور بازداشته شده اند و هيچ فرد و نهادي هم پاسخگوي آنان نمي باشد; به راستي کدام اختيار فراقانوني به عده اي اجازه مي دهد که حق ادامه تحصيل يعني همان ابتدايي ترين حق بشري را از عده اي سلب نمايند؟ و از آن هم مهم تر چرا دستگاه هاي نظارتي چون کميسيون آموزش و تحقيقات مجلس شوراي اسلامي نسبت به دادخواهي اين دانشجويان محروم از تحصيل، اقدامي را صورت نمي دهد؟ اگر عده اي فعاليت هاي سياسي دانشجويان و نوع مطالبات آنان را با سطحي نگري يکي تلقي مي کنند و نسبت به آنها چندان موضعي را اختيار نمي کنند، حق تحصيل که ديگر مطالبه اي سطحي و برخاسته از هيجانات زودگذر دوران جواني نيست که آقايان مکررا در گفت وگوهاي خود به آن اشاره مي کنند؟
واقعيت اينجاست که با تنگ تر کردن دايره خودي ها و سلب حق تحصيل از اين عده دانشجو، نه تنها منفعتي عايد کشور و نظام نخواهد شد که زمينه  براي ترک وطن و بي تفاوتي نسبت به سرنوشت کشور نيز از جانب اينان فراهم تر خواهد شد و آن زمان است که ديگر آب رفته از جوي را نمي توان بازگرداند و آن را در کانال موردنظر هدايت کرد.
از همين رو همزمان با شانزدهم آذر سال 1386، از مسوولان وزارت علوم، تحقيقات و فناوري و علي الخصوص اعضاي کميسيون اصل 90 مجلس انتظار مي رود تا با بازنگري در پرونده تحصيلي اين دانشجويان ممنوع از ادامه تحصيل، از يک طرف زمينه را براي بازگشت آنان به صحنه علم آموزي  و معرفت اندوزي مهيا نمايند و از سوي ديگر تبليغات منفي رسانه اي که به دنبال اين اقدام بر فضاي سياسي کشور تحميل شده است را خنثي نمايند و اطمينان داشته باشند که هر اقدامي که در خصوص فرزندان اين آب و خاک به عمل مي آورند دود آن به چشم خودشان مي رود و اين که اينان دغدغه اي جز توسعه و آباداني اين مرز و بوم در سر نمي پرورانند. به اميد آن روز.

 


+ نوشته شده در  شنبه هفدهم آذر 1386ساعت 18:2  توسط پژمان موسوی  |