بازي بزرگان...

نامه انتقادي و اعتراض گونه احمد توکلي رئيس مرکز پژوهش هاي مجلس به محمود احمدي نژاد رئيس جمهوري اسلا مي ايران از ابعاد مختلف و متفاوتي قابل بررسي و کنکاش است; اولآن که نگارش يک چنين نامه هايي ازسوي شخصيت هاي مطرح سياسي  وخطاب به بزرگاني ديگر در نظام، از اتفاقات بديع و کم سابقه صحنه سياست در ايران است که اتفاقا همين مسئله اوج و خامت اوضاعي را مي رساند که نگارش يک چنين نامه اي را اجتناب ناپذير ساخته است.
در واقع سفر احمدي نژاد به دوحه قطر و شرکت وي در اجلا س شوراي همکاري خليج فارس برخلا ف آنچه دولتمردان دولت نهم و رسانه ملي در طول روزهاي گذشته به کرات بر آن تاکيد کرده اند، نه به درخواست اين شورا که به درخواست ايران صورت پذيرفته بود و اتفاقا همين امر نيز مورد انتقاد  احمد توکلي قرار گرفته است زيرا به زعم او «وقتي همواره به طور سنتي، در بيانيه هاي پاياني اين شورا تماميت ارضي ايران درباره جزاير ايراني ابوموسي، تنب بزرگ، تنب کوچک نفي مي شود، چرا ايران يک چنين درخواستي کرده است؟».
احمد توکلي با بيان اين اظهارات روي نکته  مهمي انگشت مي گذارد زيرا تاکنون کشورهاي عضو شوراي همکاري خليج فارس بر ادعاهاي محمل خود پايه و مبنايي را نداشته اند ولي از اين پس آنها با افتخار اعلا م خواهند کرد که در اجلا سي که رئيس جمهوري اسلا مي ايران نيز در آن شرکت داشته است، ما بر مالکيت خود بر جزاير سه گانه تاکيد کرديم.
واکنش احمدي نژاد به گزارش سرويس هاي جاسوسي آمريکا نيز از ديگر مواردي بودکه توکلي نسبت به اصل آن تاسف خود را اعلا م مي دارد و مي نويسد: «شعف بيش از اندازه در قبال اين گزارش و ناديده گرفتن نکات منفي آن، حجيت و اعتباري براي آژانس فراهم مي سازد که در آينده ممکن است براي ما زيان بار باشد.»
به واقع تا چه زماني ملت ايران مي بايست هزينه هاي اقدامات نسنجيده برخي دولتمردان دولت نهم را بپردازند؟ و از آن هم مهم تر تا چه زماني دولتمردان دولت نهم مي خواهند با واکنش هاي  شتاب زده خود، زمينه  خدشه به منافع ملي ايران را فراهم نمايند؟ آينده به اين سوالا ت پاسخ خواهد داد...