دغدغه ای به نام شبهای برره

واقعیتش موضوع پخش مجموعه شبهای برره مدتی است ذهن مرا به خود مشغول کرده است.اما هیچ گاه مانند امروز این مسئله برایم به دغدغه تبدیل نشده بود:زمانی که تقریبا تمامی کودکان و بزرگسالان که من با آنها برخورد کردم از ادبیات سخیف این مجموعه استفاده کرده و برای پخش قسمتی دیگر از این مجموعه لحظه شماری می کردند.واقعیت این است که رسانه ملی تمام قوای خود را به کار گرفته است تا ذهن مردم را به موضوعات و مسائل بی اهمیت مشغول دارد.رسانه ها از طریق بازتولید نظام معرفتی موجود در خدمت حاکمان خوش خدمتی میکنند و سیمای ما هم از این قائده پیروی کرده است و از طریق باز تولید ارزشهای حاکم ذهن مردمان را به خود مشغول کرده است.جالب اینجاست که عده ای به ظاهر آگاه هم با حمایت از پخش این برنامه آن را دارای ویژگی انتقادی دانسته و در جهت انتقاد از حکومت آن را مفید می انگارند.اما نکته اینجاست که سیاستگزاران صدا و سیما پیچیده تر از این عمل می کنند!در واقع آنقدر راهیابی به درون ساختمان جام جم مشکل است که ساده انگاری است که فکر کنیم مهران مدیری در نقش یک اپوزیسیون می تواند در آن جولان دهد.در واقع برنامه ی مدیری اکنون به یک سوپاپ اطمینان تبدیل شده است.فضایی برای هجوهای سطحی و مبتذل.اما موضوعی که مرا نگران می سازد این است که حال که مردم با لذت این برنامه را تماشا می کنند چرا باید این لذت را از آنها گرفت؟هیچ کس نمی تواند بگوید حقیقت در نزد من است...