بر فراز دماوند...

بالاخره بعد از مدتها آرزو دیروز موفق شدم بر فراز قله دماوند قدم بگذارم..واقعا شکوهمند بود...احساس فردی را داشتم که هدف بزرگی را در نظر گرفته و به آن دست یافته است...در کنار من البته مردان و زنان زیادی بودند که به افتخار من نائل آمده بودند.گروه های انسانی را می دیدم که در برابر عظمت دماوند ایستاده بودند و سرود ای ایران را زمزمه می کردند...انسجامشان ستودنی بود...

هم اکنون که به صعود به دماوند می اندیشم با خود می گویم که چه خوب است که ما همواره اهداف بزرگی را برای خود تعریف نماییم و به دنبال دستیابی به آن حرکت کنیم..چه در این صورت است که این دستیابی شیرین و دوست داشتنی می نماید...