جناب حداد!
مردم مجلس پرسشگر می خواهند نه مداح
نخستين ديدار مطبوعاتي غلامعلي حداد عادل رئيس مجلس شوراي اسلامي در آخرين سال مجلس هفتم ، به صحنه دفاع تمام عيار وي از عملكرد و دستاوردهاي دولت نهم مبدل گشت. حداد عادل در اين كنفرانس خبري به غير از تعريف و تمجيدهاي معمولي كه از عملكرد دولت انجام ميدهد، به دفاع از امري پرداخت كه اين روزها با مخالفت و انتقاد طيفهاي مختلف از گروههاي سياسي « از اصولگرايان گرفته تا اصلاح طلبان » رو به رو شده است:« شوراي نظارت بر آرا و افكار رئيس جمهور»
حداد در اين رابطه بعد از تعارفي معمول كه « چرا اين سوال را از من ميپرسيد» به نكتهاي پرداخت كه اتفاقا مشخص شد دقيقا اين سوال بايد از وي پرسيده ميشد، زماني كه وي با ناديده گرفتن انتقادها در اين خصوص، گفت: به هر حال رئيس جمهور به غير از كارهاي اجرايي انديشههايي نيز دارد كه خوب است اين انديشهها به طريقي گردآوري و تدوين شود. حداد اما به اين سوال پاسخ نگفت كه مگر احمدي نژاد بر سادهزيستي و پرهيز از بيت المال تاكيد ندارند پس چرا براي بسط و گسترش انديشههاي وي نيازمند تشكيل يك چنين شوراي عريض و طويلي است!
واقعيت اينجاست كه فلسفه وجودي مجلس نظارت بر دولت و دولتمردان از يك طرف و پرسش از آنها از طرف ديگر قرار گرفته است و مردم از نمايندگانشان انتظار پرسشگري مدام و نظارت بر حسن انجام امور را دارند.
حداد عادل در ادامه و در واكنش به ارسال نامه 57 اقتصاددان به رئيس جمهور در نقد عملكرد اقتصادي دولت نيز گفت كه ارسال اين نامهها در گذشته نيز سابقه داشته است و طبيعي است كه تفكر واحدي ميان اقتصاددانان كشور و دولت در انجام امور وجود نداشته باشد! در اين زمينه هم به اطلاع جناب حداد ميرسانيم كه اينان جمعي از فرهيختگان و بزرگان اقتصادي اين كشور هستند كه از سردغدغه و درد، به ارسال اين نامه همت گماشتهاند و جملگي آنان را عقيده بر اين است كه دولت از برنامه مدوني در اقتصاد برخوردار نيست و ادعاي جناب حداد زماني درست از كار در مي آمد كه دولت بر اساس يك تئوري مشخص اقتصادي به عملكردهايش تداوم ميبخشيد كه بخشي از انها را ممكن بود به مذاق جمعي ديگر از اقتصاددانان خوش بيايد يا نيايد در حالي كه اصولا به نظر ميرسد دولت از هيچ پشتوانه نظري خاصي در اقتصاد برخوردار نيست و اتفاقا همين عامل هم علت نگارش اين نامه به رئيس جمهور بوده است در نهايت ما نيز به حمايت مجلس از دولت« افتخار » مي كنيم اما حمايتي كه از جنس انتقاد باشد، حمايتي كه از جنس پرسشگري باشد و حمايتي كه دولتمردان را زير تيغ سوال قرار دهد تا آنها به اطلاع از نظارت مرجع عالي تر ، هر كاري را كه خواستهاند انجام ندهند و هر مصوبهاي را كه ميخواهند به مرحله اجرا در نياورند.
